برف نو، سلام سلام؛ خوش نشسته ای بربام
شادی آوردی،ای امید سپید ، همه آلودگی ست این ایام !
این پیام زیبای شاملوی همیشه جاوید در دلها،دیروز ما رو کشاند به کوه های سفید پوش اطراف تهران . برف سفید شادی آورد؛اما حیف که سطح برفهای نیم متری کوه ها هم سیاه بود . غمناک بود و متاثر کننده ولی ما که زندگی را به قصد شادی تعطیل کرده بودیم رفتیم که غم را بسپاریم به سرسره بازی روی برفها .آی سرسره بازی کردند بچه ها و پدرشان.من هم کم نذاشتم و از این لحظات استفاده کردم و شادی بچه ها رو حرووم نکردم.با هاشون هم پا شدم و سرسره بازی کردم و خودمو سپردم به دست سراشیبی تقدیر و از نوک قله چه،رها به سوی مسیری که برفها برامون تعیین می کردند شدیم.بعد از امتحان بچه ها خیلی بهشان چسبید.شما هم استفاده کنین از فرصتهایی که گاهی پیش میاد.کرخت نشینین کنج خونه و غم بخورین.زمین خوردن رو برفها بهتر از غم خوردن توی رفاه منزله .بزنین بیرون.اگه هم بهتان خوش نگذره خاطره خوش که می سازین.
